Kees Woestenenk

201406_Seravezza_DSC_3985Wat valt er te vertellen over mijn sculptuur, de sculptuur communiceert immers zelf al, in beeldtaal, moet daar dan iets aan worden toegevoegd in spreektaal? Als de communicatie in beeldtaal niet tot stand, of onvoldoende over komt, kan spreektaal dat dan overbruggen?

Ik ben vaak verbaasd hoe deskundigen kunst kunnen uitleggen, ze schijnen te weten wat de kunstenaar voelde of wilde en wat hij wilde uitdrukken. Als mensen naar mijn werk kijken hoop ik dat ze niet door het beeld heen mij proberen te zien, het beeld is er voor zichzelf, geen venster naar de maker erachter. Toch lijkt de maker van het beeld vaak meer de aandacht te krijgen dan het beeld zelf.

Voor mij doet een beeld zijn werk als er niet achteloos aan voorbij wordt gegaan maar aandacht trekt en, beter nog, bij de beschouwer een emotie oproept, of, nog beter, mooi wordt gevonden.

Als ik toch iets wil vertellen over mijn sculptuur dan zou het kunnen gaan over het wordingsproces, dat is het proces dat zich afspeelt tussen mij en de brok steen of het blok hout. Voor het eerst op de bok staan wij daar tegenover elkaar. Het initiatief ligt bij mij, anders gebeurt er niets. Soms zijn er aanknopingspunten, een onregelmatigheid, een scheur of ander gebrek, een in het oog springende vorm, meestal zijn deze aanknopingspunten nog onvoldoende en begin ik te hakken.

En dan begint de dialoog, die, als het proces goed verloopt, eindigt in een vorm die klaar is. Natuurlijk is het proces veel ingewikkelder, bij het vinden van de vorm moet ik mij voortdurend afvragen of ik mij laat leiden door mijn gevoel of door vooringenomenheid, en de steen gaat soms ineens doormidden, of het hout blijkt een onvermoede rotte plek, noest of scheur te hebben, en de dialoog wil maar niet tot stand komen, en soms wordt het beeld van een menselijke gestalte overheersend, en soms verlies je iets van de vorm bij het verdergaan en ben je niet op tijd gestopt.

Uiteindelijk is er een resultaat, als het goed is vind ik er het gevoel, de emotie in terug, als het minder goed is, is die verzwakt of verdwenen.

Een boodschap heb ik niet, of het moet de boodschap van schoonheid en ontroering zijn. Ik maak geen pamfletten, mijn werk is geen protest tegen misstanden en geen oproep tot redding van onze door ons vernielde planeet, geen protest tegen oorlog of misdaad. Natuurlijk beroeren deze zaken mij, zoals zij ieder weldenkend mens beroeren, maar mijn sculptuur hoeft dat verhaal niet te vertellen, dat kan heel goed in gewone spreektaal. Wat mij drijft is iets te maken dat gewoon mooi mag zijn.

website: SoniaKees.nl